நீங்காத முள்… விலகாத கிருபை…

“அது என்னைவிட்டு நீங்கும்படிக்கு நான் மூன்றுதரம் கர்த்தரிடத்தில் வேண்டிக்கொண்டேன். அதற்கு அவர்: என் கிருபை உனக்குப் போதும்; பலவீனத்திலே என் பலம் பூரணமாய் விளங்கும் என்றார். எல்லாப் பிரச்சினைகளும் நாம் எதிர்பார்க்கும் நேரத்தில் தீர்ந்துவிடும் என்று கர்த்தர் வாக்குறுதி அளிக்கவில்லை. ஆனால் நமது பலவீனத்தின் மத்தியிலும் அவரது கிருபை போதுமானது என்ற நம்பிக்கையை தருகிறார். நம்முடைய வாழ்க்கையில் சில வேதனைகள் எவ்வளவுதான் ஜெபித்தாலும் நீங்காமல் இருக்கலாம். சில பிரச்சினைகள் எவ்வளவுதான் முயற்சி செய்தாலும் தீராமல் தொடரலாம். சில நேரங்களில் கண்ணீரோடு கடவுளிடம் மன்றாடுகிறோம்; நம்முடைய சூழ்நிலையை மாற்ற வேண்டும் என்றும், வேதனையிலிருந்து விடுதலை தர வேண்டும் என்றும் வேண்டிக்கொள்கிறோம். ஆனால் நாம் எதிர்பார்க்கும் விதத்தில் பதில் கிடைக்காதபோது, “ஆண்டவரே, என் ஜெபத்தைக் கேட்கவில்லையா? என்னுடைய வேதனையை அறியவில்லையா?” என்ற கேள்விகள் நம்முடைய உள்ளத்தில் எழுகின்றன. இப்படிப்பட்ட நேரங்களில் பவுல் அப்போஸ்தலனின் வாழ்க்கையும், அவருக்குக் கடவுள் அளித்த பதிலும் நமக்கு ஆழமான ஆன்மீகப் பாடத்தைக் கற்றுக்கொடுக்கின்றன. பவுல் தனது சரீரத்தில் இருந்த ஒரு முள்ளைக் குறித்து குறிப்பிடுகிறார். அந்த முள் என்னவென்பதை வேதாகமம் தெளிவாகக் கூறவில்லை. அது ஒரு சரீர வேதனையா, ஒரு தொடர் உபத்திரவமா அல்லது வேறு ஏதாவது போராட்டமா என்பது குறித்து பல கருத்துகள் உள்ளன. ஆனால் அந்த முள் அவருக்கு வேதனையாக இருந்தது என்பதும், அது நீங்க வேண்டும் என்று அவர் மூன்று முறை கர்த்தரிடத்தில் வேண்டிக்கொண்டார் என்பதும் தெளிவாகத் தெரிகிறது. இங்கே நாம் கவனிக்க வேண்டியது, பவுல் ஓர் அப்போஸ்தலர் என்பதற்காக அவருடைய வாழ்க்கையில் வேதனைகள் இல்லாமல் போய்விடவில்லை என்பதுதான். கடவுளால் வல்லமையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டவர்களுக்கும் போராட்டங்கள் உண்டு. ஆழமான விசுவாசம் கொண்டவர்களுக்கும் கண்ணீர் உண்டு. அதிகமாக ஜெபிப்பவர்களுக்கும் பதில் கிடைக்கத் தாமதமாகும் அனுபவம் உண்டு. நம்முடைய வாழ்க்கையிலும் நீங்காத முள் இருக்கலாம். அதை நீக்கும்படி பலமுறை ஜெபித்தும், எதிர்பார்த்த மாற்றம் நிகழாமல் இருக்கலாம். ஆனால் ஒரு காரியத்தை நாம் மறந்துவிடக்கூடாது: நம்முடைய வேதனை நீடிப்பதால் கடவுளுடைய அன்பு குறைந்துவிட்டது என்று அர்த்தமல்ல. நம்முடைய ஜெபத்திற்கு நாம் எதிர்பார்த்த பதில் கிடைக்காததால் கடவுள் நம்மைக் கைவிட்டுவிட்டார் என்றும் பொருளல்ல. பவுல் மூன்று முறை வேண்டிக்கொண்டபோது, கர்த்தர் அந்த முள்ளை நீக்குவதாக வாக்குக்கொடுக்கவில்லை. மாறாக, “என் கிருபை உனக்குப் போதும்” என்று பதிலளித்தார். பவுல் கேட்டது முள் நீங்க வேண்டும் என்பதுதான்; ஆனால் கர்த்தர் அவருக்குக் கொடுத்தது அந்த முள்ளோடு வாழவும், தொடர்ந்து ஊழியம் செய்யவும் போதுமான கிருபை. நாம் பல நேரங்களில் சூழ்நிலை மாற வேண்டும் என்று ஜெபிக்கிறோம். சில நேரங்களில் அந்தச் சூழ்நிலையின் நடுவில் நம்மைத் தாங்குவதற்குத் தேவையான கிருபையை ஆண்டவர் அளிக்கிறார். நாம் எதிர்பார்க்கும் கதவு உடனடியாகத் திறக்கப்படாமல் இருக்கலாம்; ஆனால் மூடப்பட்ட கதவின் முன்னால் நின்று காத்திருக்கத் தேவையான பொறுமையை அவர் தருகிறார். வேதனை உடனடியாக விலகாமல் இருக்கலாம்; ஆனால் அந்த வேதனையின் மத்தியிலும் நம்பிக்கையை இழக்காமல் இருக்கத் தேவையான ஆவிக்குரிய பலத்தை அவர் அளிக்கிறார். “என் கிருபை உனக்குப் போதும்” என்ற வார்த்தைகளில் எவ்வளவு ஆறுதல் இருக்கிறது இங்கே ஆண்டவர், “உனக்கு இனி எந்தப் பிரச்சினையும் வராது” என்று சொல்லவில்லை. “உன் வாழ்க்கையில் எல்லாம் நீ விரும்பியபடி நடக்கும்” என்றும் சொல்லவில்லை. “உன்னுடைய பலவீனத்தின் மத்தியிலும் நான் உன்னைத் தாங்குவேன்; உன்னால் முடியாத இடத்தில் என் கிருபை உனக்குப் போதுமானதாக இருக்கும்” என்பதே அந்த வாக்குறுதியின் ஆழமான செய்தி. கிருபை என்பது நம்முடைய தகுதியால் சம்பாதிக்கப்படும் வெகுமதி அல்ல;”

— 2 கொரிந்தியர் 12:7–9

அது கடவுள் நமக்குக் கொடுக்கும் அன்பான ஈவு. நம்முடைய திறமைகள் குறையலாம்; மனிதர்களின் ஆதரவு விலகலாம்; நம்முடைய நம்பிக்கையும் சில நேரங்களில் தளரலாம். ஆனால் கடவுளுடைய கிருபை நம்மைத் தாங்கும் ஆதாரமாக இருக்கிறது. “பலவீனத்திலே என் பலம் பூரணமாய் விளங்கும்” என்று ஆண்டவர் கூறியபோது, பவுலின் பார்வை மாறியது. அதுவரை அவர் முள் நீங்க வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டிருந்தார். ஆனால் இப்போது அந்த முள்ளின் மத்தியிலும் கிறிஸ்துவின் வல்லமை வெளிப்பட முடியும் என்பதை உணர்ந்தார். இதனால் அவர் தன்னுடைய பலவீனங்களைக் குறித்து மகிழ்ச்சியோடு மேன்மைபாராட்டத் தொடங்கினார். இது வேதனையை விரும்ப வேண்டும் என்றோ, பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க முயற்சி செய்யக்கூடாது என்றோ பொருளல்ல. மாறாக, நம்முடைய பலவீனம் கடவுளுடைய வல்லமை செயல்படுவதற்குத் தடையாக இருக்க வேண்டியதில்லை என்பதையே இது உணர்த்துகிறது.மனிதர்கள் நம்முடைய பலத்தைப் பார்த்து வியக்கலாம்; ஆனால் கடவுள் நம்முடைய பலவீனத்தின் மத்தியிலும் தமது வல்லமையை வெளிப்படுத்த முடியும். நம்முடைய திறமையால் எல்லாவற்றையும் சாதிக்க முடியாது என்பதை உணரும் இடத்தில்தான், கடவுளைச் சார்ந்து வாழ்வதன் ஆழத்தை நாம் கற்றுக்கொள்கிறோம். பவுலின் வாழ்க்கையில் இருந்த முள் அவரை முடிவுக்குக் கொண்டுசெல்லவில்லை; மாறாக, கிறிஸ்துவின் கிருபையை இன்னும் ஆழமாகச் சார்ந்திருக்க அவருக்கு உதவியது. அன்பானவர்களே, நீங்காத முள் நம்முடைய வாழ்க்கையில் இருக்கலாம்; ஆனால் அந்த முள்ளின் மத்தியிலும் நம்மைத் தாங்கும் கிருபை இருக்கிறது. வேதனை நம்மைச் சோர்வடையச் செய்யலாம்; ஆனால் கிறிஸ்துவின் வல்லமை நம்மைப் புதுப்பிக்க முடியும். நம்முடைய பலவீனம் முடிவல்ல; அது ஆண்டவரை இன்னும் ஆழமாகச் சார்ந்திருக்க நம்மை அழைக்கும் தருணமாகவும் இருக்கலாம்.

எனவே, முள் நீங்குவதற்காக மட்டுமல்ல, அந்த முள்ளின் மத்தியிலும் விசுவாசத்தோடு நிலைத்திருக்கவும் ஜெபிப்போம். சூழ்நிலைகள் மாறுவதற்கு முன்பே நம்முடைய உள்ளத்தைத் தாங்கும் தேவ கிருபையை அனுபவிப்போம். ஏனெனில் நம்முடைய வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய நம்பிக்கை, எல்லா வேதனைகளும் மறைந்துவிடுவதில் மட்டும் இல்லை; வேதனையின் மத்தியிலும் நம்மைக் கைவிடாத கிறிஸ்துவின் பிரசன்னத்தில் இருக்கிறது. நீங்காத முள் இருக்கலாம்… ஆனால் விலகாத கிருபை நம்மைத் தாங்கும்.

தியானம்: Rev. S. Benin Samuel, Executive Director, UCMSI