கிறிஸ்தவர்கள் ஒருமனப்பட்டு ஜெபிக்கும்போது, அங்கே பரலோகம் பூமிக்கு இறங்கி வருகிறது; சத்துருவின் கோட்டைகள் தகர்க்கப்படுகின்றன."
-மத்தேயு ஹென்றி

பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பரிசுத்த ஆவியானவர் இறங்கி வருவதற்கு முன்பாக, சீஷர்கள் செய்த மிக முக்கியமான காரியம் ஒருமனப்பட்டு கூடியிருந்ததுதான்.

அவர்கள் எல்லாரும் ஒரே சிந்தனை, ஒரே ஜெபம், ஒரே எதிர்பார்ப்பு மற்றும் ஒரே ஆண்டவரின் வாக்குத்தத்தத்தை உறுதியாய் பற்றிக்கொண்டிருந்தார்கள். அந்த தெய்வீக ஒற்றுமையின் மத்தியில்தான் பரிசுத்த ஆவியின் அக்கினி இறங்கியது.
இன்றைய சபைச் சூழல்களை உற்றுநோக்கினால், சபைகளில் தாலந்துகளும் திறமைகளும் ஏராளமாய் இருக்கின்றன; ஆனால், பல நேரங்களில் 'ஒருமனம்' மட்டுமே குறைந்து காணப்படுகிறது. கருத்து வேறுபாடுகள், போட்டி மனப்பான்மை, பிரிவினைகள் மற்றும் “என் ஊழியம்”, “உன் ஊழியம்” என்ற சுயநல எண்ணங்கள் சபையின் ஆவிக்குரிய பலத்தை சிதைத்துவிடுகின்றன. நாம் ஒன்றை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்: பரிசுத்த ஆவியானவர் கிரியை செய்ய விரும்புவது பிரிந்திருக்கும் மனங்களில் அல்ல, இணைந்திருக்கும் மனங்களில்தான்
பரிசுத்த ஆவியானவர் வெறும் உணர்ச்சிவசப்பட்ட அனுபவங்களுக்காகமட்டும் நமக்குத் தரப்படவில்லை; மாறாக, சபையை ஒரே சரீரமாக பிணைப்பதற்காகவே தரப்பட்டார். ஒரே ஆவியினால் நிரப்பப்பட்ட இறைமக்கள் ஒருவரை ஒருவர் குறை கூறாமல், அன்போடு தாங்கி, ஜெபத்தில் ஒன்றுபட்டு நிற்கும்போது அங்கே தேவனுடைய மகிமை தானாகவே வெளிப்படும்.
பெந்தெகொஸ்தே நமக்குக் கற்பிக்கும் உன்னத பாடம்:

✝️ ஒற்றுமை இருக்கும் இடத்தில் அபிஷேகம் இருக்கும்

✝️ஒருமனம் இருக்கும் இடத்தில் பரிசுத்த ஆவியின் கிரியைகள் பெருகும்

ஆகவே, இன்று நம்முடைய குடும்பங்களிலும், ஜெபக்குழுக்களிலும், ஊழியங்களிலும், சபைகளிலும் அந்தத் தொடக்கக்கால ஒருமனம் மீண்டும் மலரட்டும். அப்போது, அன்று பெந்தெகொஸ்தே நாளில் நடந்ததுபோலவே, தேவன் இன்றும் தம்முடைய ஆவியை நம்மேல் வல்லமையாய் ஊற்றுவார்! ஆமென்.