"உலகம் முழுவதையும் தேடி அமைதியை அடைய முடியாது; உனக்குள் இருக்கும் இறைவனைக் கண்டால் மட்டுமே உன்னால் அமைதியையும் சந்தோஷத்தையும் அடைய முடியும்." – புனித அசிசியார் பிரான்சிஸ்.

உண்மையான மகிழ்ச்சி என்பது பிரச்சனைகளே இல்லாத வாழ்வல்ல; மாறாக, பாடுகளின் மத்தியிலும் நம்மைப் பதறாமல் நடத்தும் இறைவனின் பிரசன்னம். அன்று சீடர்கள் அடைந்த மகிழ்ச்சி அத்தகையது. அவர்கள் இயேசுவின் முகத்தை மட்டும் பார்க்கவில்லை; சிலுவைப்பாடுகளின் அடையாளமான அந்த 'காயங்களை' கண்டார்கள். அந்தக் காயங்களே அவர்களுக்கு மரணத்தை வென்ற நம்பிக்கையையும், உலகம் எங்கும் நற்செய்தியை அறிவிக்கும் தைரியத்தையும் தந்தது.

இன்று நமது மகிழ்ச்சி எதில் உள்ளது?

நவீன கிறிஸ்தவம் பல நேரங்களில் இயேசுவை வெறும் 'ஆசீர்வாதங்களை அள்ளித்தரும் கருவியாக' மட்டுமே முன்னிறுத்துகிறது. ஆனால், காயப்பட்ட கர்த்தரைக் காண்பிக்கத் தவறிவிடுகிறது.

உலக ஆசீர்வாதங்களால் வரும் மகிழ்ச்சி பனியில் கரையும் சூரியனைப் போலக் குறுகிய காலமே நிலைக்கும்.
நிரந்தர மகிழ்ச்சி என்பது சுகபோகங்களில் இல்லை; சிலுவையில் நமக்காகத் தழும்புகளை ஏற்ற அந்த கிறிஸ்துவின் அன்பில் இருக்கிறது.

சீடர்கள் கண்ட அந்த 'காயப்பட்ட கிறிஸ்துவை' நாமும் காண்போம். நம்முடைய வலிகளிலும் அவரது தழும்புகள் நமக்கு மருந்தாகட்டும்.